«بچه من خیلی تنبله.» «اگه بالای سرش نباشم اصلاً درس نمیخونه.» «همه کارهاش رو میذاره برای دقیقه آخر.» «برای گوشی و بازی انرژی داره، ولی تا کتاب رو باز میکنه خسته میشه!»
اگر این جملهها برایتان آشنا هستند، قبل از هر چیز یک نکته مهم را در نظر بگیرید: «تنبل» یک توضیح کامل برای رفتار دانشآموز نیست.
وقتی میگوییم یک دانشآموز تنبل است، هنوز نمیدانیم چرا تکالیفش را عقب میاندازد، چرا درس نمیخواند یا چرا انگیزه کافی ندارد. ممکن است درس را بلد نباشد، نداند از کجا شروع کند، برنامه مناسبی نداشته باشد، از شکست بترسد، به کمک دائمی والد وابسته شده باشد، حواسش مرتب پرت شود، هدف مشخصی نداشته باشد یا حجم کار برایش بسیار زیاد به نظر برسد.
بنابراین برخورد با دانش آموز تنبل نباید از تنبیه یا نصیحت شروع شود؛ باید از پیدا کردن علت رفتار شروع شود.
در این راهنمای مدرسه هما بررسی میکنیم چرا بعضی دانشآموزان درس را عقب میاندازند، والدین چگونه باید برخورد کنند و چه اشتباهاتی میتواند وضعیت را بدتر کند.
هر شب برای درس خواندن در خانه بحث دارید؟ اگر دائماً باید یادآوری کنید «برو درس بخون»، ممکن است مشکل فقط کمبود انگیزه نباشد و دانشآموز به یک ساختار منظمتر برای برنامهریزی و پیگیری نیاز داشته باشد. در مدرسه هما در کرج، مجموعه خود را با مدل همیارمحور معرفی میکند و برای دانشآموز پشتیبان آموزشی، مشاور شخصی و همیار در ساختار آموزشی اعلام کرده است. برای آشنایی با شرایط ثبتنام: ☎ ۰۲۶۳۲۲۳۲۰۰۳
اطلاعاتت رو برامون بفرست تا خیلی زود باهات تماس بگیریم.
آیا واقعاً دانش آموز شما تنبل است؟
فرض کنید مانی سه روز است تکلیف علومش را انجام نداده. سادهترین نتیجه: «مانی تنبل است.» اما اگر بیشتر بررسی کنیم، شاید متوجه شویم که مانی سؤال اول را نفهمیده، فکر کرده بقیه تمرینها هم دشوار هستند و کل تکلیف را کنار گذاشته است.
حالا مسئله دیگر «تنبلی» نیست؛ مسئله گیر کردن در شروع کار است.
یا فرض کنید نگین برای امتحان تاریخ مطالعه نمیکند. بعد مشخص میشود تصور میکند باید ۳۵ صفحه را یکجا حفظ کند. مشکل نگین شاید بیانگیزگی نباشد؛ ممکن است فقط بلد نباشد یک کار بزرگ را به بخشهای کوچکتر تقسیم کند.
پس قبل از انتخاب راهحل، باید رفتار را دقیقتر تعریف کنیم. به جای «بچه من تنبله» بگویید «تکالیف را معمولاً تا شب آخر عقب میاندازد» یا «بدون چند بار یادآوری مطالعه را شروع نمیکند» یا «وقتی با سؤال سخت روبهرو میشود سریع کار را کنار میگذارد.» حالا مسئله قابل حلتر شده است.
علت تنبلی در درس خواندن چیست؟
یک دلیل واحد وجود ندارد. رفتاری که والد آن را «تنبلی» مینامد ممکن است از عوامل متفاوتی ناشی شود.
۱. ضعف درسی
دانشآموزی که مباحث قبلی ریاضی را یاد نگرفته، با دیدن تمرین جدید احساس میکند حتی شروع کردن فایدهای ندارد. در چنین شرایطی گفتن «بیشتر تلاش کن» مشکل پایه آموزشی را حل نمیکند.
۲. نداشتن روش مطالعه
بعضی دانشآموزان تصور میکنند درس خواندن یعنی کتاب را باز کن، چند بار متن را بخوان، تمام. وقتی نتیجه نمیگیرند، انگیزه آنها نیز کمتر میشود. روش مطالعه باید متناسب با نوع درس باشد.
۳. بزرگ بودن کار
«برای امتحان علوم بخون» دستور بسیار مبهمی است. دانشآموز نمیداند از کجا، چقدر، تا کجا، در چند دقیقه. اما «۲۰ دقیقه صفحات ۴۱ تا ۴۷ را بخوان و سه سؤال آخر را جواب بده» مشخصتر و قابل شروعتر است.
۴. عادت به یادآوری والد
اگر از سالهای قبل همیشه والد گفته باشد «الان درس بخون»، «حالا مشقت رو بنویس»، دانشآموز ممکن است یاد نگرفته باشد خودش زمان شروع کار را تشخیص دهد. در واقع یادآوری والد تبدیل به زنگ شروع فعالیت شده است.
۵. ترس از شکست
گاهی دانشآموز کاری را شروع نمیکند چون فکر میکند «باز خراب میکنم.» از بیرون این رفتار شبیه تنبلی دیده میشود، اما پشت آن ممکن است تجربه چند شکست یا نمره پایین باشد.
۶. نداشتن هدف
دانشآموزی که نمیداند برای چه چیزی تلاش میکند، ممکن است تمام فعالیتهای درسی را صرفاً تکالیفی تحمیلشده ببیند. هدف کوتاهمدت هم کافی است: «میخوام نمره ریاضیم از ۱۲ به ۱۵ برسه.»
۷. حواسپرتی
اگر گوشی، بازی، پیامرسان و تلویزیون همزمان در دسترس باشند، شروع یک فعالیت درسی دشوارتر میشود. راهحل فقط گرفتن گوشی نیست؛ باید برای زمان مطالعه و زمان استفاده از سرگرمیها قانون مشخص وجود داشته باشد.
۸. برنامه بیش از حد سنگین
گاهی برنامهای که والد برای فرزندش ساخته آنقدر فشرده است که دانشآموز ترجیح میدهد اصلاً شروع نکند. برنامه خوب باید قابل اجرا باشد.
فرق دانش آموز تنبل با دانش آموزی که مشکل درسی دارد چیست؟
یکی از مهمترین کارها همین تشخیص است.
حالت اول
آریا تمرینهای ساده ریاضی را انجام میدهد اما وقتی به سؤال دشوار میرسد سریع کنار میکشد. احتمال مسئله: تحمل پایین هنگام دشواری یا ضعف در حل مسئله.
حالت دوم
مانی اصلاً کتاب ریاضی را باز نمیکند. بعد مشخص میشود فصل قبلی را نیز متوجه نشده است. احتمال مسئله: ضعف آموزشی.
حالت سوم
نگین تمام درسها را خوب انجام میدهد اما دائماً کارها را تا شب آخر عقب میاندازد. احتمال مسئله: برنامهریزی یا اهمالکاری.
برای هر سه دانشآموز یک راهکار واحد جواب نمیدهد.
۱۲ روش صحیح برخورد با دانش آموز تنبل
۱. برچسب «تنبل» را کنار بگذارید
حتی اگر این کلمه را فقط در خانه استفاده میکنید، بهتر است کنار گذاشته شود. به جای «تو خیلی تنبلی» بگویید «سه روزه این تکلیف رو عقب انداختی.» اولی شخصیت دانشآموز را تعریف میکند؛ دومی یک رفتار قابل تغییر را مشخص میکند.
۲. علت را با سؤال پیدا کنید
به جای سخنرانی، سؤال کنید: «سختترین قسمت شروع این تکلیف چیه؟» «کدوم درس بیشتر از همه عقب میافته؟» هدف بازجویی نیست؛ هدف جمع کردن اطلاعات است.
۳. کار را کوچک کنید
دانشآموزی که شروع نمیکند، اغلب به «شروع کوچک» نیاز دارد. به جای «دو ساعت درس بخون» بگویید «فعلاً ۲۰ دقیقه شروع کن.» وقتی حرکت شروع شود، ادامه دادن معمولاً سادهتر میشود.
۴. زمان شروع دقیق تعیین کنید
«بعداً درس میخونم» یک برنامه نیست. «ساعت ۶:۳۰ شروع ریاضی» بسیار بهتر از «امشب ریاضی بخون» است. برنامه باید زمان و فعالیت مشخص داشته باشد.
۵. اجازه دهید خودش بخشی از برنامه را انتخاب کند
به جای تعیین ترتیب کامل، بپرسید «دوست داری با کدوم شروع کنی؟» این حق انتخاب کوچک به این معنی نیست که تکلیف حذف میشود؛ فقط دانشآموز بخشی از کنترل برنامه را در اختیار دارد.
۶. با سادهترین پیروزی شروع کنید
اگر دانشآموز مدتهاست برنامه منظمی ندارد، روز اول از سختترین درس شروع نکنید. تجربه کامل کردن یک فعالیت میتواند انگیزه ادامه را بیشتر کند.
۷. نتیجه را قابل مشاهده کنید
یک جدول ساده هفتگی بسازید تا دانشآموز بتواند ببیند این هفته واقعاً چند کار را تمام کرده است:
|
روز |
کار اصلی |
انجام شد؟ |
| شنبه | ۱۰ تمرین ریاضی | ✓ |
| یکشنبه | مرور علوم | ✓ |
| دوشنبه | لغات زبان | ✓ |
۸. روش مطالعه را تغییر دهید
اگر دانشآموز از یک ساعت خواندن متن خسته میشود، شاید روش مطالعه مناسب نیست. از سؤال و جواب، فلشکارت، خلاصهنویسی، حل نمونه سؤال، توضیح دادن درس به شخص دیگر یا مطالعه گروهی استفاده کنید.
۹. فقط ساعت مطالعه را اندازه نگیرید
ممکن است یک دانشآموز دو ساعت پشت میز باشد و فقط ۴۰ دقیقه مطالعه واقعی انجام دهد. به جای «چند ساعت خوندی؟» گاهی بپرسید «چی رو تموم کردی؟» خروجی مشخص معمولاً معیار مفیدتری است.
۱۰. اجازه دهید نتیجه بعضی تصمیمها را تجربه کند
اگر هر بار دانشآموز تکلیفش را فراموش کرد، والد سریع آن را برایش به مدرسه برساند، طبیعی است مسئولیتپذیری دیرتر شکل بگیرد. هدف تنبیه نیست؛ هدف این است که رابطه بین تصمیم و نتیجه را ببیند.
۱۱. پیشرفت را تشویق کنید، نه فقط نمره را
«این هفته سه روز بدون یادآوری شروع کردی» دقیقتر از «آفرین پسر خوب» است. دانشآموز متوجه میشود کدام رفتار را باید تکرار کند.
۱۲. اگر مشکل تکرار شد، تنها با فشار بیشتر پاسخ ندهید
اگر چند هفته است همه این روشها را امتحان کردهاید و مسئله همچنان ادامه دارد، باید دوباره علت را بررسی کنید. ممکن است دانشآموز به رفع اشکال درسی، برنامهریزی بهتر، کمک معلم یا گفتوگو با همیار یا مشاور مدرسه نیاز داشته باشد.
گاهی مشکل «کمکاری» نیست؛ مشکل این است که کسی روند را پیگیری نمیکند. فرض کنید آریا در ریاضی عقب افتاده و یک هفته والدش بیشتر پیگیری میکند، اما هفته بعد دوباره همهچیز به حالت قبل برمیگردد — چون هنوز یک سیستم پایدار ایجاد نشده است. در مدرسه هما، همیار بهعنوان فردی برای پشتیبانی درسی و بررسی پیشرفت یا افت تحصیلی دانشآموز معرفی شده. برای آشنایی بیشتر با مدرسه هما در کرج: ☎ ۰۲۶۳۲۲۳۲۰۰۳
اطلاعاتت رو برامون بفرست تا خیلی زود باهات تماس بگیریم.
داستان آریا؛ وقتی همه فکر میکردند تنبل است
آریا پایه هشتم است. تقریباً هر شب همین گفتوگو اتفاق میافتد: مادر «آریا، درسهات رو شروع کردی؟» آریا «الان.» نیم ساعت بعد «آریااا!» «گفتم الان!» یک ساعت بعد هنوز کتاب باز نشده است. پدر میگوید «این بچه خیلی تنبله.» اما وقتی دقیقتر بررسی میکنند، یک الگو مشخص میشود: آریا در فارسی و مطالعات مشکل خاصی ندارد، اما مشکل اصلی در ریاضی و علوم است — چون دو فصل قبلی را خوب یاد نگرفته.
یعنی کاری که از بیرون «تنبلی» دیده میشد، تا حدی از ترس مواجه شدن با درسی که بلد نبود ناشی میشد.
تغییر برنامه آریا
به جای اینکه فقط بگویند «باید بیشتر درس بخونی»، ابتدا مشخص شد دقیقاً در کدام مباحث مشکل دارد. سپس تکلیف ریاضی به واحدهای کوچکتر تقسیم شد: مرور مثال اول، حل سه سؤال ساده، علامت زدن سؤالهای نامفهوم، رفع اشکال.
بعد از چند روز، شروع کردن ریاضی دیگر آنقدر سنگین نبود. نکته داستان: قبل از جنگیدن با تنبلی، مطمئن شوید مسئله واقعی چیز دیگری نیست.
با دانش آموزی که همه کارها را عقب می اندازد چه کنیم؟
این وضعیت بسیار رایج است: دانشآموز میداند امتحان دارد، میداند باید مطالعه کند، اما شروع نمیکند. بعد زمان کم میشود، اضطراب بالا میرود و در نهایت مجبور میشود شب آخر حجم زیادی از درس را بخواند. برای شکستن این چرخه سه کار انجام دهید.
مرحله اول: اولین اقدام را مشخص کنید
نه «امتحان رو شروع کن»، بلکه «کتاب رو باز کن و فقط فصلهای امتحان رو مشخص کن.»
مرحله دوم: زمان کوتاه تعیین کنید
مثلاً ۲۵ دقیقه کار + استراحت کوتاه. قرار نیست همان ابتدا سه ساعت مطالعه انجام شود.
مرحله سوم: پایان کار را مشخص کنید
دانشآموز باید بداند چه زمانی کار تمام شده است؛ مثلاً «وقتی سؤالهای ۱ تا ۱۰ حل شد، این بخش تمام است.» کارهای مبهم بیشتر عقب میافتند.
اگر فرزندم فقط وقتی بالای سرش هستم درس می خواند چه کنم؟
این یکی از مهمترین نشانههای وابستگی در مطالعه است. راهحل این نیست که یکشبه کاملاً کنار بکشید؛ مسئولیت را تدریجی منتقل کنید.
هفته اول
دانشآموز خودش برنامه مینویسد و والد در پایان آن را بررسی میکند.
هفته دوم
فقط نتیجه پایان روز بررسی میشود.
هفته سوم
بررسی به چند بار در هفته کاهش پیدا میکند.
هدف: کم کردن تدریجی یادآوری بیرونی و افزایش مدیریت شخصی دانشآموز است.
آیا گرفتن گوشی راه حل تنبلی است؟
گاهی گوشی واقعاً عامل مهم حواسپرتی است. اما مسئله را اینطور نبینید: «گوشی هست = درس نمیخواند» و «گوشی را بگیریم = دانشآموز درسخوان میشود.» ممکن است گوشی را بردارید و دانشآموز همچنان ۳۰ دقیقه به دیوار نگاه کند!
روش بهتر این است که قانون مشخصی داشته باشید؛ مثلاً «در زمان مطالعه، موبایل بیرون از میز قرار میگیرد.» قانون ثابت معمولاً بهتر از درگیری روزانه است.
تنبیه کردن دانش آموز تنبل جواب می دهد؟
تنبیه ممکن است در کوتاهمدت باعث شود دانشآموز برای فرار از پیامد، فعالیتی را انجام دهد. اما سؤال اصلی این است: آیا یاد گرفته خودش مسئولیت کار را بپذیرد؟
اگر انگیزه اصلی فقط ترس از گرفتن گوشی، دعوا یا نمره باشد، ممکن است رفتار فقط تا زمانی ادامه پیدا کند که عامل بیرونی وجود دارد. بهتر است پیامدها منطقی و از قبل مشخص باشند و در کنار آن مهارتهایی مثل برنامهریزی و مدیریت زمان نیز آموزش داده شوند.
آیا جایزه دادن بهتر است؟
جایزه میتواند گاهی مفید باشد، اما نباید تمام رابطه دانشآموز با درس به معامله تبدیل شود. تشویق میتواند شامل دیدن پیشرفت، تحسین رفتار مشخص، فعالیت خانوادگی، انتخاب یک تفریح یا اعتماد بیشتر باشد.
چگونه دانش آموز بی انگیزه را تشویق کنیم؟
به جای جملات کلی «تو میتونی!» پیشرفت واقعی را نشان دهید؛ مثلاً «ماه قبل برای امتحان شب آخر شروع میکردی، این بار سه روز زودتر شروع کردی.» مدرک پیشرفت معمولاً از شعار انگیزشی قویتر است.
اشتباهات رایج والدین در برخورد با دانش آموز تنبل
۱. استفاده دائمی از کلمه تنبل
این برچسب علت مشکل را پنهان میکند.
۲. سخنرانی طولانی
نوجوانی که کارش را انجام نداده معمولاً با یک سخنرانی ۳۰ دقیقهای به فرد منظمتری تبدیل نمیشود.
۳. مقایسه با دیگران
«نگین رو ببین.» این مقایسه اطلاعاتی درباره اینکه فرزند شما چطور باید بهتر شود نمیدهد.
۴. برنامهریزی کامل به جای فرزند
اگر والد تمام برنامه را مینویسد، چه کسی مهارت برنامهریزی را تمرین میکند؟ والد، نه دانشآموز.
۵. نجات دادن در آخرین لحظه
تکلیف جا مانده؟ والد انجام میدهد. در این حالت دانشآموز پیامد واقعی مدیریت ضعیف زمان را کمتر تجربه میکند.
۶. تهدیدهای غیرقابل اجرا
اگر سه روز بعد قانون لغو شود، پیام اصلی این است که تهدیدها جدی نیستند.
۷. افزایش کلاس بدون پیدا کردن مشکل
گاهی برنامه او آنقدر پر میشود که انرژی کمتری برای مطالعه مستقل باقی میماند.
۸. توجه نکردن به خواب و برنامه روزانه
اگر دانشآموز بسیار خسته است یا برنامه نامنظمی دارد، فقط از زاویه «اراده» به مسئله نگاه نکنید.
۹. انتظار تغییر فوری
دانشآموزی که چند سال با یادآوری والد درس خوانده، احتمالاً طی سه روز کاملاً مستقل نمیشود. انتقال مسئولیت باید تدریجی باشد.
چه زمانی باید مسئله را جدی تر بررسی کنیم؟
اگر تغییر درسی ناگهانی و قابل توجه است، فقط به «تنبلی» نسبتش ندهید. اگر دانشآموزی که قبلاً منظم بوده، بیشتر درسها را کنار گذاشته یا عملکردش به شکل محسوسی افت کرده، بهتر است شرایط کلی او با دقت بیشتری بررسی شود و در صورت نیاز از مشاور مدرسه یا متخصص مناسب کمک گرفته شود.
هدف این نیست که هر بیبرنامگی را تبدیل به مسئله جدی کنیم؛ هدف این است که تغییر غیرعادی را صرفاً با برچسب تنبلی نادیده نگیریم.
نقش مدرسه در اصلاح بی نظمی تحصیلی
اگر تمام مدیریت تحصیل فقط در خانه انجام شود، احتمال شکلگیری کشمکش بیشتر میشود. مدرسه میتواند در تشخیص افت، بررسی تکالیف، نظم آموزشی، بازخورد، ارتباط با خانواده و رفع اشکال نقش داشته باشد.
در صفحه مدرسه متوسطه اول دخترانه مجموعه هما، وظیفه همیار شامل پشتیبانی درسی و بررسی پیشرفت و افت تحصیلی معرفی شده و دفتر برنامهریزی روزانه دانشآموزان توسط همیاران بررسی میشود. این نوع ساختار میتواند بخشی از پیگیری را از حالت «یادآوری مداوم والد» خارج کند.
مدل همیارمحور مدرسه هما چه کمکی می کند؟
در صفحه اصلی فعلی Homaac، مجموعه هما سیستم خود را همیارمحور معرفی میکند و میگوید هر دانشآموز پشتیبان آموزشی، مشاور شخصی و همیار در کنار خود دارد.
هدف چنین سیستمی صرفاً این نیست که به دانشآموز گفته شود «بیشتر درس بخوان»؛ بلکه مسئله باید دقیقتر دیده شود — چرا برنامه اجرا نشده؟ در کدام درس افت رخ داده؟ آیا مشکل آموزشی وجود دارد؟ هرچه مسئله دقیقتر تعریف شود، راهکار نیز مشخصتر خواهد بود.
اگر نمیخواهید هر شب نقش پلیس درس خواندن را داشته باشید: خانواده باید همراه باشد؛ اما قرار نیست تا سالها ساعت شروع را اعلام کند، تکلیف را چک کند و برای هر امتحان چند بار یادآوری کند. اگر به دنبال مدرسه متوسطه اول در کرج هستید، میتوانید با مدارس هما آشنا شوید. مدرسه هما – کرج، میدان توحید، جنب درمانگاه نفت، پلاک ۱۰۲، مجتمع هما — ☎ ثبتنام مدارس: ۰۲۶۳۲۲۳۲۰۰۳ — مشاوره تحصیلی، اونم رایگان!
اطلاعاتت رو برامون بفرست تا خیلی زود باهات تماس بگیریم.
چک لیست ۷ روزه برای والدین
اگر فرزندتان را «تنبل» میدانید، یک هفته این روش را امتحان کنید.
روز ۱
هیچ برچسبی نزنید. فقط سه رفتاری را که مشکل ایجاد میکنند یادداشت کنید؛ مثلاً شروع نکردن بدون یادآوری، عقب انداختن ریاضی، فراموش کردن تکالیف.
روز ۲
از خود دانشآموز درباره سختترین قسمت برنامه سؤال کنید.
روز ۳
یک کار بزرگ را به چند فعالیت کوچک تقسیم کنید.
روز ۴
اجازه دهید خودش زمان یا ترتیب درسها را انتخاب کند.
روز ۵
فقط یک رفتار مثبت مشخص را تشویق کنید؛ مثلاً «امروز بدون یادآوری شروع کردی.»
روز ۶
برنامه اجراشده را بررسی کنید؛ نه برنامه ایدهآل را.
روز ۷
بپرسید «این هفته چی باعث شد راحتتر کارت رو انجام بدی؟» بعد برای هفته آینده فقط یک تغییر ایجاد کنید. قرار نیست تمام عادتها همزمان اصلاح شوند.
جمع بندی: با دانش آموز تنبل چگونه برخورد کنیم؟
اولین کار این است که عبارت «تنبل» را از یک تشخیص به یک سؤال تبدیل کنیم. به جای «چرا بچه من تنبل است؟» بپرسیم «دقیقاً کدام کار را انجام نمیدهد و چرا؟»
ممکن است مشکل ضعف درسی، روش مطالعه، برنامهریزی، شروع کار، حواسپرتی، ترس از شکست، وابستگی به یادآوری یا نبود هدف باشد. بعد میتوانیم:
- کارها را کوچک کنیم
- هدف مشخص بسازیم
- زمان شروع تعیین کنیم
- حق انتخاب بدهیم
- پیشرفت را ثبت کنیم
- مسئولیت را تدریجی منتقل کنیم
- و در صورت تکرار مشکل از مدرسه یا مشاور کمک بگیریم
هدف نهایی این نیست که دانشآموز فقط وقتی ما میگوییم درس بخواند؛ هدف این است که کمکم یاد بگیرد کارهایش را بشناسد، برای آنها برنامه بریزد، شروع کند و مسئولیت نتیجه انتخابهای خودش را بپذیرد.
سوالات متداول درباره برخورد با دانش آموز تنبل
- با دانش آموز تنبل چگونه برخورد کنیم؟
ابتدا از برچسب زدن خودداری کنید و رفتار مشخصی را که مشکل ایجاد کرده شناسایی کنید. سپس علتهایی مثل ضعف درسی، بیبرنامگی، دشواری شروع کار یا حواسپرتی را بررسی کنید و راهکار متناسب انتخاب کنید.
- چرا فرزندم درس نمی خواند؟
دلایل مختلفی ممکن است وجود داشته باشد؛ از ضعف در یک درس و ندانستن روش مطالعه گرفته تا بیبرنامگی، حواسپرتی، نداشتن هدف یا عادت به یادآوری والدین.
- آیا تنبیه دانش آموز باعث درس خواندن می شود؟
تنبیه ممکن است رفتار کوتاهمدتی ایجاد کند، اما بهتنهایی مهارتهایی مثل برنامهریزی و مسئولیتپذیری را آموزش نمیدهد.
- چگونه فرزندم را بدون دعوا به درس خواندن تشویق کنم؟
کارها را مشخص و کوچک کنید، درباره زمان انجام آنها توافق کنید، بخشی از انتخاب را به دانشآموز بسپارید و پیشرفتهای واقعی را به شکل مشخص بازخورد دهید.
- اگر فرزندم فقط با حضور من درس می خواند چه کنم؟
پیگیری را یکباره قطع نکنید. بهتدریج مسئولیت برنامهریزی و شروع مطالعه را به خود او منتقل کنید و به جای کنترل لحظهای، نتیجه برنامه را در زمان مشخص بررسی کنید.
- آیا گرفتن موبایل راه حل درس نخواندن است؟
اگر موبایل عامل حواسپرتی است، تعیین زمان و محل مشخص برای استفاده از آن میتواند مفید باشد؛ اما گرفتن گوشی بهتنهایی علت ضعف درسی یا بیانگیزگی را حل نمیکند.
- چگونه اهمال کاری در درس خواندن را کم کنیم؟
کار را به بخشهای کوچک تقسیم کنید، اولین اقدام را کاملاً مشخص کنید، زمان شروع تعیین کنید و به جای اهداف مبهم مانند «امروز درس بخوان» خروجی مشخص تعریف کنید.
- آیا جایزه دادن برای درس خواندن خوب است؟
تشویق میتواند مفید باشد، اما بهتر است تمام انگیزه دانشآموز به پاداش مالی وابسته نشود. بازخورد درباره تلاش، نظم و پیشرفت نیز اهمیت دارد.
- چه زمانی درس نخواندن دانش آموز نیاز به بررسی بیشتر دارد؟
اگر افت عملکرد ناگهانی و قابل توجه است، مدت زیادی ادامه دارد یا همزمان تغییرات مهم دیگری در رفتار روزانه دانشآموز دیده میشود، بهتر است موضوع با مدرسه، مشاور یا متخصص مناسب بررسی شود.
